
Jerzy Szczakiel był jednym z najwybitniejszych polskich żużlowców w historii i pierwszym Polakiem, który zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Świata na żużlu. Jego sukces z 1973 roku na zawsze zapisał się złotymi literami w dziejach polskiego sportu, czyniąc go legendą speedwaya oraz swego rodzaju symbolem przełomu w polskim żużla na arenie międzynarodowej.
Karierę sportową rozpoczął w 1967 roku w Opolu, z którym związał całe swoje sportowe życie. Reprezentując barwy Kolejarza Opole, szybko dał się poznać jako zawodnik niezwykle ambitny, waleczny i skuteczny. Dzięki talentowi oraz ciężkiej pracy awansował do grona najlepszych zawodników w Polsce.
Pierwsze sukcesy osiągnął w 1969 roku. Wtedy wygrał turniej o ,,Srebrny Kask” i debiutował w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski (5 miejsce w Rybniku). Z drużyną Kolejarza Opole wygrał rozgrywki drugiej ligi, co zaowocowało awansem zespołu do pierwszej ligi.
Szczakiel największy sukces odniósł 2 września 1973 roku na Stadionie Śląskim w Chorzowie, gdzie sięgnął po tytuł Indywidualnego Mistrza Świata. W finale pokonał wielkiego faworyta mistrzostw Ivana Maugera z Nowej Zelandii. Triumf Polaka był ogromną sensacją i jednocześnie historycznym momentem dla polskiego sportu. Szczakiel został pierwszym Polakiem, który zdobył koronę mistrza świata, otwierając drogę kolejnym pokoleniom zawodników.
Poza sukcesem indywidualnym był przez lata reprezentantem Polski. Startował w Drużynowych Mistrzostwach Świata, zdobywając w 1974 r. brązowy medal DMŚ na Stadionie Śląskim w Chorzowie. Jeszcze większy sukces osiągnął w Mistrzostwach Świata w jeździe parami w Rybniku. Tworząc duet z Andrzejem Wyglendą 11 lipca 1971 r. stanęli na najwyższym stopniu podium MŚPar.
Szczakiel aa torze słynął z opanowania, inteligencji taktycznej oraz skutecznej jazdy pod presją. Potrafił znakomicie czytać zawody i wykorzystywać swoje atuty w kluczowych momentach. Był zawodnikiem niezwykle solidnym, a zarazem zdolnym do wielkich występów w najważniejszych imprezach.
Żużlową karierę zakończył w 1979 roku. Po zakończeniu startów pozostał związany ze sportem żużlowym. Angażował się w życie środowiska, spotykał z kibicami i pielęgnował pamięć o historii polskiego speedwaya. Cieszył się ogromnym szacunkiem jako mistrz, pionier i ambasador tej dyscypliny.
Czy wiesz, że…
Jerzy Szczakiel swój pierwszy sukces na torze w Lesznie osiągnął w 1972 roku. Na Stadionie im. Alfreda Smoczyka sięgnął po srebrny medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski.
Rok 1971 był jednym z najlepszych w karierze Jerzego Szczakiela. 11 lipca 1971 na Stadionie Miejskim w Rybniku wraz z Andrzejem Wyglendą zdobył mistrzostwo świata par, na tym samym stadionie zdobył indywidualne wicemistrzostwo Polski oraz zadebiutował w finale indywidualnych mistrzostw świata w szwedzkim Göteborgu. które zakończył na 15. miejscu bez zdobyczy punktowej, a także zajął 3. miejsce w Turnieju o Złoty Kask oraz 2. miejsce w Memoriale Alfreda Smoczyka. Rok później, w 1972 w Lesznie został młodzieżowym indywidualnym wicemistrzem Polski.
Jerzy Szczakiel szczyt formy osiągnął w 1973 roku, zdobywając na ,,Śląskim” tytuł indywidualnego mistrza świata. Był pierwszym Polakiem, który dostąpił tego zaszczytu.